Sitemap

Archief

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

September

Juni

Februari

2005

2001

Neuchâtel

Maandag 25 september 2006 - Eltjo

Neuchâtel

Vrijdagmorgen 5:30, er staat een bus klaar om 54 showbandleden te vervoeren naar Neuchâtel, Zwitserland. Als om 6.00 uur ook de interim manager aankomt, kan de band vertrekken voor een reis van zo’n 13,5 uur. Het eerste stukje van de reis worden we door Sander gereden die in Venray het stuur overgeeft aan Bart (dit alles in verband met de reistijdenwet die ons later het weekend ook nog de nodige hoofdbrekens zal bezorgen). Na ongeveer 12 uur rijden, komen we bij de Zwitserse grens aan en vanaf daar is het nog ongeveer 2 uur rijden naar de kampeerboerderij “La Rouvraie” in Bevaix, ware het niet dat de bus nog even een half uur stil moet staan i.v.m. diezelfde reistijdenwet. Inmiddels hebben onze gids en tolk van dit weekend, meneer en mevrouw Vernier, zich bij ons gevoegd (zij zullen ons het hele weekend bijstaan, waar we ze niet dankbaar genoeg voor kunnen zijn). Om 19.30 uur kunnen we inchecken en van het eerste diner gaan genieten. Aangezien de band lange dagen staan te wachten, wordt het deze vrijdagavond niet al te laat.

Klik hier voor de foto’s.

Zaterdag

 

Zaterdagmorgen gaat de wekker om 6.45 uur. Het ontbijt is om 7.30 uur en de bus vertrekt om 8.40 uur voor de eerste keer naar Neuchâtel. ’s Morgens moet er eerst worden gerepeteerd voor de finale van de taptoe ’s avonds. Het is de bedoe;ing om met de vier deelnemende korpsen de symbolen van een spel kaarten achtereenvolgens op het veld neer te zetten. Na een moeizame start, verschijnen daarna al vlot de klaver-, harten-, ruiten- en schoppentekens op het veld. Na nog een korte repetitie voor de opening van de taptoe, waarbij onze DM met de plaatselijke Miss Photogenique het veld mag betreden, is het tijd voor onze individuele repetitie. Al snel blijkt dat de ijshal qua akoestiek behoorlijk klinkt en dat een heel gode uitvoering van de show heel goed mogelijk is. Na de repetitie worden we door mevrouw Vernier voor de eerste keer meegenomen naar de Cité Universitaire waar we een warme lunch nuttigen. We zullen hier dit weekend nog twee keer terugkeren om ons het heerlijke eten goed te laten smaken.

 Kinderoptocht

 

Na het eten staat ons het eerste “echte werk” van het weekend te wachten. Door het centrum van Neuchâtel nemen we deel aan een kinderoptocht. Er staan erg veel mensen langs deze route en alle kinderen van Neuchâtel die niet aan de optocht deelnemen, vermaken zich langs de kant met zakken vol confetti, die over de deelnemers wordt uitgegooid. Een erg kleurig geheel, al is het af en toe wel eens lastig als er een stukje papier in je instrument blijkt te zitten waardoor het toeteren een beetje lastig wordt.

Om 16.00 uur is de optocht afgelopen en krijgen we een broodje en een fles water aangeboden. Ondertussen is een vervaarlijk uitziende wagen aan komen rijden met aan boord een confetti kanon. Alle openstaande ramen in de buurt worden bestookt met het kanon en als daar de lol vanaf is worden andere doelwitten gezocht (Hendrika S. weet er alles van). Na het kanonnenfeest marcheren we terug naar de ijshal, waar we aan de oevers van het meer van Neuchâtel de taptoe van ’s avonds afwachten.

De taptoe

De taptoe begint om 19.00 uur met de presentatie van de misses. Waarna de optredens van de verschillende korpsen volgen. Eén van de deelnemers van de taptoe is showband La Vaillante het 4000 koppige publiek aardig weet mee te krijgen. Als laatste deelnemer staat showband Marum op het programma. Nadat alle equipments op de goede plek zijn neergezet begint de showband aan een hele goede uitvoering van de show. Het publiek luistert ademloos en reageert fantastisch op de show. Ook de regisseur van de taptoe en onze impresario (deheer Delanoy) zijn dik tevreden over het gebodene. Als de laatste noot van de show heeft geklonken kun je aan de gezichten van de leden en aan het publiek merken dat het een superuitvoering is geweest. Na de afmars kunnen we ons direct klaarmaken voor de finale en ook deze verloopt naar wens. Als iedereen is omgekleed en het busje is ingepakt (als Wybren er een keer niet is, merk je pas hoeveel werk dat wel niet is), gaan we voor de tweede keer deze dag naar de Cité Universitaire om een diner te nuttigen. Na het diner halen we de instrumenten bij de ijshal vandaan om daarna naar de kampeerboerderij te rijden, waar het tot in de kleine uurtjes gezellig blijft.